Whatsapp

پسته

                پسته Pistachio           نام علمی Pistaca
                                                     

 
                                                              
 
مقدمه:

پسته گیاهی است که از دیرباز در نقاط مختلف ایران کشت می شده است و جنگل های وحشی پسته در ناحیه شمال شرق ایران به ویژه مرز افغانستان و ترکمنستان وجود دارد و گمان می رود که درخت پسته حدود 4-3 هزار سال قبل در ایران اهلی شده و مورد کشت و کار قرار گرفته است. در این نوشتار سعی شده به طور خلاصه و مفید، مطالب کاربردی به زبان ساده بیان شود. 
گياه شناسي پسته :
درخت پسته اهلي (Pistacia Vera L.) متعلق به تيره سماق (Anacardiaceae) است جنس Pistacia داراي 11 گونه است كه همگي ‌آ‌نها از خود، تربانتين يا سقز ترشح مي کنند.گياهان اين تيره بصورت درخت يا درختچه هستند
درخت پسته داراي برگ‍هاي مركب شانه اي است و هربرگ يك جوانه جانبي را در برمي‍‍گيرد. اكثر جوانه هاي جانبي به گل آذين اوليه مبدل مي ‍شوند و يك محور اصلي را تشكيل مي ‍دهند كه در سال بعد خوشه پسته را توليد مي كنند. بنابراين اين خوشه هاي پسته به صورت جانبي بر روي شاخه يكساله مي ‍شوند.
از نظر گياه شناسي ميوه پسته در رديف ميوه هاي شفت طبقه بندی ميشود. ميوه هاي شفت متشكل از سه قسمت : لايه برون خارجي، لايه ميان گوشتي و لايه درون برسخت هستند كه درون بر، هسته را مي ‍پوشانند. تفاوت ميوه هاي شفت در بخش خوراكي آنها است. در پسته و بادام، هسته (مغز) به صورت خوراكي مي ‍رسد، در حالي كه ساير ميوه ‍جات شفت (زردآلو، هلو)، هسته سخت دارند و ميان برگوشتي بخش خوراكي ميوه مي باشد.
درخت پسته دو پايه است، يعني براي توليد ميوه به وجود هر دو پايه نر و ماده نياز مي باشد و تشخيص درخت نر و ماده از يكديگر به جز از روي گل آنها (آن هم در فصل بهار و به هنگام گل دادن ) ميسر نيست.
گل ها فاقد گلبرگ و غده هاي شهد ساز بوده، بنابراين زنبور عسل را به خود جلب نمي ‍كند و گرده گل توسط باد پراكنده مي شوند. درخت پسته برگ ‍ريز است، بدين معنا كه در پاييز خزان نموده و زمستان را در خواب مي گذراند. برگهاي درخت پسته متناوب و مركب از 2 يا 3 برگچه نوك تيز با يك برگچه انتهايي است وبرنگ سبز روشن مي باشد . گلهاي آن خوشه اي است گل نر آن فاقد گلبرگ است .
ريشه ‍زائي درخت پسته به ‍صورت محوري و عمودي است و تا عمق بيش از دو متر داخل خاك فرو مي ‍رود. سيستم ريشه ‍زائي عمقي درخت را قادر مي سازد تا به اعماق خاك نفوذ كرده و از آب و مواد موجود در آن به خوبي تغذيه نمايد و از اين رو درختان پسته قابليت سازش با دوره‍ هاي طولاني خشكسالي را دارند.
قدرت توليد ريشه فرعي در درخت پسته خيلي ضعيف است و هرگاه انتهاي ريشه اصلي قطع شود، درخت خشك شده و از بين می رود.
مرحله نونهالي درخت پسته طولاني است. تا قبل از پنج سالگي، درختان ميوه كمي توليد مي كنند و از 10 تا 12 سالگي باردهي كامل و اقتصادي درخت آغاز مي شود.
درخت پسته عادت به رشد عمودي دارد، به نحوي كه رشد سريع جوانه انتهائي از رشد جوانه‍هاي جانبي در درختان مسن‍تر جلوگيري مي‍ كند. اين ويژگي‍ها بر نحوه تربيت نهال‍هاي جوان، هرس درختان بالغ و جوان‍سازي درختان مسن تاثير زيادي دارد.
تركيبات شيميايي:
پسته داراي مواد غذايي فراواني است و بنابراين براي تقويت بيماران و اشخاص ضعيف مناسب است .
در صد گرم مغز پسته مواد زير موجود است :
آب 5/2 گرم
پروتئين 20 گرم
مواد چرب 54 گرم
مواد نشاسته اي 15 گرم
كلسيم 130 ميلي گرم
فسفر 500 ميلي گرم
آهن 7/5 ميلي گرم
پتاسيم 950 ميلي گرم
ويتامين آ 230 واحد
ويتامين ب 1 0/7 ميلي گرم
ويتامين ب 3 1/5 ميلي گرم
خواص داروئي:


خواص مغز پسته
مغز پسته از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است .
1)مغز پسته بعلت داشتن آهن خون ساز است و آنهائيكه مبتلا به كم خوني هستند بايد حتما روزانه مقداير پسته بخورند .
2)خوردن پسته نيروي جنسي را تقويت مي كند .
3)مغز و ذهن را تقويت مي كند .
4)براي آرامش قلب و آرام كردن اعصاب مفيد است .
5)براي باز كردن مجاري كبد مصرف پسته توصيه مي شود .
6)پسته معده را تقويت مي كند .
7)براي تسكين سرفه مفيد است .
8)اسهال معمولي و اسهال خوني را درمان مي كند .
9)جوشانده پوست درخت پسته براي برطرف كردن خارش اعضاي تناسلي زنان مفيد است .
10)جوشانده پوست و برگ درخت پسته براي رفع درد و خارش مقعد مفيد است
خواص پوست سبز پسته
پوست سبز پسته تازه از نظر طب قديم ايران سرد وخشك است و داراي خواص زي مي باشد :
1-براي رنگرزي بكار مي رود.
2-بهترين دارو راي رفع بوي يد دهان است .
3-جويدن آن باعث التيام زخم هاي داخل دهان مي شود.
4-براي استحكام لثه آنرا روي لثه بماليد و يا بجويد .
5-دم كرده پوست سبز پسته حالت دل بهم خوردگي و استفراغ را از بين مي برد.
6-دم كرده آن براي رفع اسهال مفيد است .
7-براي رفع سكسكه پوست سبز پسته را دم كنيد و يك فنجان از آنرا بنوشيد .
خواص پوست سفيد پسته

پوست سفيد پسته براي بواسير و بيرون زدن مقعد مفيد است . براي درمان اين بيماري بايد پوست سفيد پسته را در آب بجوشانيد و آنرا داخل لگني بريزيد و شخصي را كه اين بيماري را درد براي چند دقيقه در آن بنشيند . باعث تسكين درد و تخفيف بيماري مي شود .
                                                
مضرات :
مغز پسته چربي زيادي درد و بنابراين براي معده مناسب نيست و كسانيكه معده ضعيف دارند بايد آنرا با زردآلو بخورند .
ضمنا مغز پسته گرم و خشك است خوردن زياد آن باعث گرمي بدن و كهير و دانه هاي قرمز رنگ در پوست مي شود .براي رفع گرمي و خشكي بايد سركه ، انار ترش و يا برگه زردآلوي ترش مصرف نمود .
شرايط اقليمي

بارندگي هاي بهاره، يخبندانها و وزش بادهاي گرم و خشک کننده مانع تلقيح و رطوبت زياد در طول فصل رشد گياهي باعث تشديد حمله و خسارت بيماريهاي قارچي مي شوند. وزش بادهاي تند وشديد نيز در تربيت نهالهاي جوان تاثير نامطلوبي مي گذارد.جهت کمک به بيداري و رويش جوانه هاي خواب و توليد گل آذين هاي نرمال و تسريع در رشد گياهي و باردهي در کاليفرنيا حداقل به هزار ساعت سرماي زمستانه پايين تر از ۷ºc نياز است و چنانچه جمع درجه حرارت کمتر از ۶۷۰ ساعت باشد ( چنانکه در سال ۷۸- ۱۹۷۷ اتفاق افتاد ) گلدهي و برگدهي درخت به تاخير مي افتد و برگها نامنظم و بدقواره مي شوند و توليد محصول کاهش پيدا مي کند. مضافاٌ آنکه هيچ گونه مواد يا محلول شيميايي نيز چنين کمبودهايي را تامين يا جبران نمي کند.

درخت پسته را به راحتي مي توان در اغلب خاکها با بافت و جنس مختلف کاشت به طوري که در زمين هاي آهکي و شور همطاقت و تحمل آن بهتر از ساير درختان ميوه بوده است اما در اراضي زهدار و کم عمق و سخت و سنگي نتيجه خوبي نشان نمي دهد. بهترين خاک مورد پسند پسته، خاک هاي شني و رسي با زهکشي مطلوب و تهويه شده است که هر چه عمق آن بيشتر و يکنواخت تر باشد رشد آن بهتر و توليد آن زيادتر خواهد بود.

چنانکه قبلاٌ اشاره شد، درخت پسته آب ياب است به طوري که درشرايط سخت بي آبي هم زنده مانده است. منافذ يا روزنه هاي برگ در درخت پسته حساسيت کمتري نسبت به خشکي داشته و نسبت به ساير درختان ميوه سردسيري طاقت بيشتري در مقابل کم آبي از خود نشان مي دهند. با اين حال، از نظر اقتصادي بهترين نتيجه وقتي گرفته مي شود که درخت به حد کافي آب خورده باشد. ميزان، روش و زمان آبياري عواملي هستند که تاثير زيادي در چگونگي توليد محصول و رشد گياهي، به خصوص در رشد درختان نو کاشت و جوان دارند. 
 
روش‍هاي كاشت و توليد نهال :
كاشت مستقيم بذر در زمين اصلي :
پس از آماده ‍سازي زمين به منظور احداث باغ، بايد ابتدا جوي و پشته هاي به عرض 100-50 سانتيمتر و عمق 70-50 سانتيمتر ايجاد گردد. سپس آن را آبياري نموده و در فصل زمستان نسبت به كشت مستقيم بذور به مدت 12 ساعت قبل از كاشت خيسانده و با قارچ‍‍كش مناسب ضدعفوني شوند. در يك طرف پشته گودال‍هاي با عمق3-2 سانتي‍متر و با فاصله 3-2 متر از يكديگر ايجاد و پس از قراردادن بذور در داخل هر گودال روي آن را با ماسه پوشانده خواهد شد. در مناطقي كه داراي شرايط شوري خاك و آب هستند عرض جوي‍هاي كشت 5/1-1 متر و عمق آنها حدود 30-20 سانتيمتر در نظر گرفته و كشت بذور در وسط جوي انجام مي ‍شود.
لازم است محل كشت بذر از سطح جوي حدوداً 10-5 سانتيمتر بالاتر باشد تا در هنگام آبياري، آب حدود 5 سانتي‍متر روي بذر را بپوشاند. طول جوي‍هاي كشت در اين روش بين 50-30 متر و فواصل رديف‍ها حدود 8-6 متر در نظر گرفته مي شود. آبياري بسته به شرايط آب و هوايي و ميزان آب موجود ، پس از سبز شدن بذورهر 15-10روز يك بار انجام مي شود.
كاشت پسته در خزانه :
در اين روش از يك قطعه زمين به مساحت‍هاي 20*10 يا 30*20 متر استفاده مي شود. پس ازآماده سازي زمين با افزودن كود حيواني پو‍سيده (20 تن در هكتار)، ماسه بادي (60 تن ) و مقداري كود شيميائي (فسفات آمونيوم به ميزان 4000 كيلوگرم در هكتار) نسبت به اصلاح و تقويت زمين اقدام مي گردد. در اواسط اسفند تا اواسط فروردين ماه، بذور پسته ارقام بادامي ريز يا قزويني را به مدت 12 ساعت خيسانده و ضدعفوني مي كنند. در قطعه مورد نظر رديف هايي به فواصل 30-20 سانتي‍متر ايجاد و بذور روي رديف‍ها به فاصله 15-10 سانتي‍متري و در عمق 3 سانتيمتر كشت ميشوند. آبياري نهال‍ها ابتدا هر 10-7 روز يك مرتبه و بعد هر 12-10 روز يك مرتبه انجام ميشود و نهال هاي توليدي در زمستان سال اول يا دوم به زمين اصلي منتقل مي ‍شوند
در هنگام انتقال نهال‍ها بايد دقت لازم در زمان بيرون آوردن آنها از زمين خزانه صورت گيرد تا از قطع شدن نوك ريشه اصلي و پوشش ريشه جلوگيري شود. در صورت عدم رعايت اين مسئله ممكن است ميزان تلفات به 40-30 درصد برسد


                                                                    
فاصله كاشت درختان :
در اكثر باغ‍هاي پسته به دليل عدم آگاهي باغداران، فواصل كاشت رعايت نشده و باغ‍هايي با شكل‍هاي نامنظم و متراكم مشاهده مي گردد كه علاوه بر عدم رعايت اصول صحيح باغداري، مشكلات عمليات داشت و برداشت را دارد. به منظور جلوگيري از بروز اين مشكل، فاصله مناسب بين دو رديف 8-6 متر و روي 4-3 متر توصيه مي شود.

                                                                      
كشت مخلوط :

كاشت هر نوع گياه، اعم از زراعي يا باغي در فاصله بين درختان را كشت مخلوط مي گويند. طول دوره نونهالي درختان پسته نسبتاً طولاني مي ‍باشد. بنابراين باغدار اقدام به كاشت گياهان مناسب در فاصله بين درختان پسته مي ‍‍‍كند تا علاوه بر تامين بخشي از هزينه‍ هاي توليد، سبب اصلاح و بهبود ساختمان خاك نيز شود. از گياهان زراعي مناسب و متداول در كشت مخلوط مي ‍توان گندم، جو، يونجه، چغندر، شلغم، منداب و زعفران را نام برد. از گياهان باغي مي ‍توان انگور، انار، بادام ، زردآلو و سيب را نام برد.

الف) آبیاری


با وجود این که پسته استقامت زیادی به بی آبی دارد، لکن نباید از آب دادن آن مخصوصا در سنین ابتدایی غفلت شود. به طور متوسط بسته به بافت خاک از نظر نگهداری آب مدار آبیاری بسته به سن درخت به شرح زیر توصیه می شود: (به جز فصل زمستان)
درخت با سن 1 تا 3 سال: مدار آبیاری 7 الی 10 روز
درخت با سن 3 الی 6 سال : مدار آبیاری 12 الی 20 روز
درخت با سن 6 سال به بالا : مدار آبیاری یک ماه
باید توجه داشت زمانی که مدار آبیاری یک ماه است، در هر آبیاری آب زیادی به درخت داده شود تا رطوبت کاملا به عمق خاک نفوذ کند.
ب) هرس


هرس یعنی بریدن شاخه های اضافی و این عمل در زمستان انجام می شود. پس از فرم دهی درخت در سال های بعد از پیوند و قبل از باردهی، هرس اهمیت دارد که شامل شنگ کردن شاخه ها، سر بر داری و حذف پاجوش ها می باشد.
هرس باعث درشت شدن میوه درخت و تا حدی یکنواخت شدن باردهی در سالهای مختلف می شود.

د) دلایل پوکی پسته

1- عدم وجود گرده نر که ناشی از کمبود درخت نر می باشد مهمترین عامل پوکی پسته بوده و باید به ازای هر 10 الی 15 درخت ماده یک درخت نر در باغ پیوند نمایید. در صورت کمبود درخت نر حتما گرده افشانی مصنوعی انجام دهید.
2- عدم رسیدگی و توجه کامل به درختان از جمله آبیاری کم و نامنظم، ندادن کود حیوانی و هرس نکردن درختان و غلبه آفات در باغ باعث پر نشدن مغز پسته و یا ریزش جوانه های سال بعد می شود.

ه) آفات مهم پسته


1- پسیل پسته، که حشره زرد رنگ کوچکی است و در حال حاضر بیشترین خسارات را وارد می کند و موقع خسارت شدید، پای درخت شکرک ایجاد می شود.
 
                         

                                                                          


2- کنه درختان پسته که این آفت با چشم معمولی قابل مشاهده نیست و علائم آن اینکه ابتدا برگها سبز تیره و سپس حالت چرمی رنگ می شوند.


3- شپشک پسته، این آفت کاملا روی برگها و خوشه ها قابل مشاهده است و درخت مورد حمله محصول آن اغلب پوک و نیم مغز می شود.
برای مبارزه با شپشک استفاده از سم اتیون با نسبت 2.5 - 2 در هزار بسیار مناسب است. ذکر این نکته ضروری است که برای مبارزه با هر یک از آفات مشاوره با کارشناسان خبره کشاورزی جهت توصیه سم و زمان سمپاشی بسیار مهم است.

3- زنجره پسته Idiocerus stali :

در مناطق پسته ‍خيز به اين آفت شيره ‍تر گفته مي ‍شود. زنجره پسته در سال فقط يك نسل دارد و زمستان را به صورت حشره كامل در زير پوست و شكاف تنه درختان پسته و يا ساير درختان مانند بادام، زردآلو و در شكاف ديوارهاي قديمي تزديك باغات پسته مي‍ گذراند. در شرايط آب و هوايي گرمتر در اواسط اسفندماه و در شرايط آب و هوايي سردتر در اوايل فروردين ماه شروع به فعاليت مي كند.

                           

                                                                             
مبارزه :

مبارزه شيميائي را بايد از زمان ظهور جوانه‍ ها قبل از تخم ‍ريزي آفت شروع كرده و به محض آغاز گل‍دادن درختان خاتمه داد. درصورتي كه كه مبارزه عليه حشرات قبل از گلدهي صورت نگيرد، بايد صبر نمود تا پوره ها ظاهر شوند و سپس اقدام به مبارزه شيميائي نمود. براي مبارزه مي ‍توان از سموم فسفره و يا ديمتوآت‍ها استفاده نمود.


4- سن هاي زيان آور پسته Pistachio Bugs :

از ديگر آفات مهم پسته مي‍توان به سن‍ها اشاره نمود كه شامل : سن سبز با لكه سفيد، سن سبز يك دست، سن قهوه‍اي و سن قرمز مي باشند. زمستان‍گذراني به صورت حشره كامل و در زير بوته هاي گياهان مختلف و يا گاهي در پناه‍گاه‍هاي درختان در ارتفاعات مي ‍باشد . اين حشرات در اواسط فروردين ماه از مكان‍هاي زمستان‍گذران خارج شده و بر روي ميزبان‍هاي تازه روئيده به ويژه اسپند تغذيه و تخم‍ريزي مي ‍نمايند.

در صورت نا‍مساعد شدن شرايط طبيعي،خشك‍ شدن و از بين رفتن ميزبان‍هاي وحشي و بالارفتن جمعيت، سن‍ها به سمت باغ‍هاي پسته هجوم مي‍ آورند و ابتدا از علف‍هاي هرز اطراف و داخل باغ‍هاي پسته سپس از ميوه‍هاي پسته تغذيه مي ‍نمايند.
مبارزه :
- پرهيز از كندن و از بين‍بردن ميزبان‍هاي وحشي در مناطق كوهستاني و دشت‍هاي اطراف باغ‍هاي پسته.
- پرهيز از كندن و ازبين بردن علف‍هاي هرز ميزبان اطراف و داخل باغ‍هاي پسته زماني كه سن به سمت باغ‍هاي پسته هجوم آورده اند.
-از بين بردن علف‍هاي هرز در اوايل فصل قبل از هجوم سن‍ها به سمت باغ‍هاي پسته و در اواخر فصل پس از برداشت محصول جهت از بين بردن كانون‍هاي زمستان‍گذراني.
- مبارزه شيميائي در صورت نياز و با توجه به تراكم جمعيت و مرحله رشدي ميوه پسته .


5- پروانه چوبخوار پسته Kermania pistaciella :

اين آفت ساليانه يك نسل دارد و زمستان را به صورت لاروهاي كامل در داخل چوب سرشاخه هاي پسته به سر مي برد و در اواخر زمستان لاروهاي مذكور روي شاخه هاي آلوده يك‍ساله يا دو‍ساله سوراخ كوچكي ايجاد كرده و از شاخه ها خارج و در روي سرشاخه ها و نزديك جوانه ها مستقر مي‍ شوند.

                                                     

                                                                          
مبارزه :

چون لاروهاي اين آفت، چوبخوار بوده و مبارزه شيميائي نمي‍ تواند عليه آن به خوبي موثر واقع شود، به نظر مي‍ رسد كه انجام مبارزه بيولوژيك راه مناسبي در از بين بردن اين آفت باشد. در صورت ضرورت سمپاشي عليه آفت چوبخوار پسته در اوايل بهار و پس از ريزش بيش از 50% از گلبرگ‍ها با استفاده از سموم مناسب اقدام مي گردد .

6- سوسك سرشاخه خوار پسته Hylesinus vestitus :
اين آفت از زمان‍هاي قديم در ايران وجود داشته است. طول بدن حشره كامل 3 تا 5/3 ميلي‍متر و رنگ بدن آ‌ن زرد مايل به خرمايي است .

                                                       
                                                                             
مبارزه :


بهترين روش مبارزه عليه اين آفت، با جمع آوري و سوزانيدن چوب‍هاي خشك و تازه هرس شده مي ‍باشد و علاوه بر اين با تله‍ گذاري در طول پاييز و زمستان با چوب‍هاي تازه هرس شده و سوزاندن آنها در اسفند ماهء مي توان با آفات مبارزه كرد. در صورت ضرورت مبارزه شيميايي عليه سوسكها به توصيه كارشناسان عمل میگردد.

7- پروانه برگ‍خوار پسته (رائو پسته ) Ocneria terebinthina :

پروانه برگ‍خوار پسته يا پروانه برگ‍خوار سفيد كه به نام رائو نيز گفته مي ‍شود‍، يكي از آفات مهم باغ‍هاي پسته در ايران محسوب مي شود. اين آفت زمستان را به صورت شفيره و در پناه‍گاه‍هاي مختلف به سر مي ‍برد.
                                                                                                                 
مبارزه :


زمان مبارزه هنگامي است كه روي برگ‍هاي درختان حداقل يك لارو ديده مي ‍شود. جهت مبارزه با اين آفت بدليل سهولت دسترسي به لاروهاي آن مي توان از سموم فسفره نفوذي يا سموم فسفره ديگر استفاده نمود.


8- پروانه پوست خوار پسته (كراش) Arimania komaroffi :

پروانه پوست ‍خوار يا كرم پوست‍خوار پسته را در اصطلاح محلي (كراش) مي‍نامند. ميزبان اين آفت اختصاصاً پسته است. زمستا‍ن‍گذراني آن به صورت شفيره در روي پوسته‍ هاي خشكيده و برگ درختان پسته و در لاي كلوخه هاي زير درختان مي ‍باشد.

                                                             

                                                                                   
 
 
مبارزه :

براي مبارزه زماني‍كه لاروها هنوز جوان هستند و تار زيادي بدور خود نتنيده‍اند، سمپاشي نتيجه قطعي داده است.


9- پروانه ميوه خوار پسته Recurvaria pistaciicola :
اين آفت زمستان را به صورت لارو كامل در زير پوسته‍هاي تنه درختان مسن پسته به سر مي‍برد و در اواخر اسفند ماه تبديل به شفيره و سپس پروانه مي گردد.

                                                       

                                                                               
مبارزه :
زمان مبارزه عليه پروانه ميوه‍خوار پسته در باغ‍هاي كه سابقه آلودگي دارند هنگامي است كه تقريبا گل‍ها به ميوه تبديل شده است. جهت مبارزه با اين آفت مي‍توان از روش‍هاي مبارزه شيميايي استفاده نمود.
10- زنبو‍رهاي مغزخوار پسته :
دو نوع زنبور به نام‍هاي زنبور مغز‍خوار سياه پستهEurytoma plotnikovi و زنبور مغز‍خوار طلائي پستهMegastigmus pistaciae به دانه پسته حمله مي كند و باعث پوكي محصول مي ‍شوند.

                               

                                                                              
مبارزه :

بهترين و قطعي‍ ترين راه مبارزه با اين آفت جمع آوري و از بين‍ بردن پسته هاي آفت زده در پاييز و اوايل بهار است كه روي زمين ريخته و يا روي درخت باقي مانده اند. چنانچه باغداران به طور همگاني اين روش مبارزه مكانيكي را انجام دهند مي‍ توانند مطمئن باشند كه اين آفت خسارتي وارد نمي سازد.

بیماری ها


بيماري پوسيدگي طوقه (گموز)و ريشه پسته :

Crown and root rot diseases in pistachio trees

د رحال حاضر مهمترين بيماري درختان پسته در ايران مي‍باشد، هر ساله تعدادي از درختان پسته بارور و غير بارور بر اثر ابتلا به اين بيماري از بين مي روند .

                                       

                                                                          
روش مبارزه :

قارچ عامل اين بيماري مي‍تواند درختان پسته را در سنين مختلف مبتلا نمايد. انتقال اين قارچ خاك زاد با جابجايي نهال، از طريق خاك و آب آلوده صورت مي‍گيرد. اين قارچ بسيار آب دوست است و با فراهم بودن آب آزاد در خاك‍هاي سنگين و با زه‍كش نامناسب به سرعت تكثير و انتشار مي ‍يابد و بنابراين بهترين روش مبارزه با اين بيماري رعايت موارد پيشگيري به شرح زير مي‍باشد :
كنار زدن خاك اطراف طوقه درخت تا ناحيه انشعاب ريشه هاي اصلي و دور نگه داشتن آب از طوقه درختان به گونه اي كه طوقه و تنه در معرض هوا قرار گيرند و همواره خشك باشند.
حذف و ريشه‍كني درختان خشك شده، آبياري جداگانه قسمت‍هاي آلوده و استفاده از كانال‍هاي غير‍خاكي و انتقال آب سالم به درختان.
استفاده نكردن از زه آب قسمت‍هاي آلوده جهت آبياري كردن قسمت‍هاي ديگر باغ.
استفاده از نهال‍هاي سالم و عاري از بيماري.
برداشتن بافت‍هاي آلوده تا مشاهده بافت‍هاي سالم و سپس ضدعفوني با قارچ‍كش‍هاي موثر باعث طولاني شدن عمر درختان و كاهش امكان انتقال بيماري مي ‍شود.

بيماري خشكيدگي سرشاخه هاي پسته :
Die back diseases in pistachio trees
اين بيماري موجب خشك‍شدن سرشاخه و شاخه‍ها مي ‍شود كه كم و بيش در اغلب باغ‍هاي پسته ايران وجود دارد. هر چند كه خشكيدگي سرشاخه‍ها ممكن است به علت عواملي مانند نامناسب بودن خاك ، فقر مواد غذايي،كمبود آب، شوري خاك و آب، وجود نماتد مولد غده‍اي ريشه و يا بر اثر آفاتي مانند سپردا‍ر واوي ايجاد شود .
                                                         
                                                                                    
مبارزه :

در حال حاضر جهت جلوگيري از پيشرفت بيماري، اقداماتي نظير اصلاح بافت خاك تقويت درختان ،آبياري به موقع و هرس صحيح پيشنهاد مي گردد.


علائم رسيدن ميوه و زمان برداشت :


زماني كه درصد پوست رويي ميوه پسته به راحتي از پوست سخت استخواني جدا شود، زمان برداشت فرارسيده است.

تغيير رنگ پوست رويي از سبز به گلي تا ارغواني نيز نشانه‍اي ديگر از رسيدن ميوه ها است .

در ماه‍هاي آخر فصل تابستان ترك‍خوردگي سطح رويي پوست نرم ميوه‍ها نيز نشاني ديگر از نزديك شدن زمان برداشت پسته است.

                                 

                                                         
و) برداشت پسته

1- پسته را وقتی کاملا رسید برداشت نمایید.

2- برداشت را ساعتهای اولیه روز شروع نموده و محصول برداشت شده را زیر سایه و یا جای خنک قرار دهید.

3- قسمتهای آلوده به آفت را در باغ جداگانه برداشت نمایید.

4- محصول برداشت شده را سریعا به مراکز فرآوری پسته که تمام اتوماتیک و بهداشتی است انتقال دهید تا سریعا پوست گیری و جداسازی شود. به این ترتیب رنگ پوسته سخت پسته
سفیدرنگ و بازاری پسندی مناسب خواهد داشت.